تکنولوژی DLNA چیست؟

تکنولوژی تبادل اطلاعات بازتاب (0) ارسال نظر   
این روزها معمولا موقع خرید لپ تاپ، تلویزیون، تلفن همراه، تبلت، پرینتر و حتی پخش کننده های صوتی و سایر لوازم الکترونیکی با اصطلاح پشتیبانی از امکان DLNA برخورد می کنیم.

DLNA مخفف Digital Living Network Alliance که به معنای فارسی اتصال شبکه دنیای دیجیتالی به هم می باشد یک استاندارد جهانی مورد استفاده بین شرکت های سازنده لوازم الکترونیکی است.

که اجازه می دهد تمام لوازم الکترونیکی منزل مثل کامپیوتر – لپ تاپ – پرینتر – موبایل – تلویزیون و حتی دستگاه های صوتی اطلاعات درونی خود را داخل یک شبکه داخلی خانه به اشتراک گذاشته و هر یک از این وسایل با هم در ارتباط باشند.
دستگاههایی که از DLNA پشتیبانی می کردند اولین بار در سال ۲۰۰۴ به بازار عرضه شدند
گفته می شود در سال ۲۰۰۸ بیش از ۲۰۰ میلیون نوع از دستگاه هایی که از این تکنولوژی برخوردارند در سراسر جهان به فروش رفته است.

یکی از مزایای DLNA، پشتیبانی از ارتباط وایرلس یا همان ارتباط بدون سیم هست. یعنی شما به راحتی می توانید بدون هیچ دردسری فرمان پخش روی تلویزیون را مستقیم از روی کامپیوترتان صادر کنیند. حتی کار می تواند راحت تر از این هم باشد ...

نیازی نیست که حتی به اتاق کامپیوتر بروید و از آنجا فرمان پخش فیلم را صادر کنید، کافی هست به تلفن همراه یا تبلتی که در دستتان هست نگاه کنید، اگر آن هم از DLNA پشتیبانی می کرد، می توانید به سادگی فرمان پخش فیلم یا موزیک مورد نظرتان را از تبلت به کامپیوتر صادر کنید و بعد از چند لحظه فایل مورد نظر خودتان را روی تلویزیون ببینید.

تنها در حال حاضر شرکت های زیر از این تکنولوژی در محصولات تولیدی خود استفاده می کنند :
HP – Intel – LG – Motorola – Nokia – Panasonic – Philips – Pioneer – Microsoft – Samsung – Sharp – Sony – Cisco – Ericsson – Huawei – Toshiba – Buffalo – D-link – Dell – ASUS

و شرکت های بزرگی که از این تکنولوژی استفاده می کنند :
کمپانی بزرگ BMW
AT&T
شرکت بزرگ Belkin
شرکت بزرگ Canon
Yahoo در ژاپن
و بیش از ۳۰۰ شرکت بزرگ بین المللی دیگر.

 

 


 

 

4G چیست؟

تکنولوژی تبادل اطلاعات بازتاب (0) ارسال نظر   
نسخه مناسب چاپ

این روزها صبحت‌های زیادی پیرامون شبکه‌های بی‌سیم ۴G می‌شنویم. بد نیست بدانید این نوع سرویس دهی در کشور پیشرفته‌ای مثل ایالات متحده آمریکا نیز شیوه‌ی نوپا و جوانی است، تنها نزدیک به دو سه هفته است که کمپانی‌های Sprint و Verizon در این کشور سرویس ۴G خود را ارائه نموده‌اند و گمانه زنی‌هایی نیز انجام شده است که شاید T-Mobile نیز تمایل داشته باشد وارد این عرصه شود.

اما برای کاربران و مشتریان تفاوت عمده در ۴G تماماً در سرعت دسترسی به اینترنت است، لذا اگر کاربری به سرعت اینترنت بر روی موبایل یا مودمش اهمیتی نمی‌دهد، طبیعتا احتیاجی به ۴G ندارد. وقتی صبحت از ۴G می‌نمائیم G مخفف Generation یا نسلی از تکنولوژی شبکه‌های بی‌سیم است، در هر کدام از این نسل‌ها سرعت دسترسی به اینترنت به صورت چشمگیری افزایش یافته است و البته سرویس ارائه شده در هر نسل سر سازگاری با نسل قبلی را ندارد و برای استفاده از آن بایستی گوشی و ابزارهای خود را ارتقا دهید و سرویس دهند‌ه‌ها نیز میبا‌یستی سخت‌افزارهای جدیدی را نصب نمایند.

نسل اول یا اولین G شبکه‌های آنالوگ سلولی بودند. در نسل دوم یا ۲G هر چند شبکه‌ها دیجیتال شد ولی کماکان سرعت پائین بود، بسیاری از گوشی‌هایی که کماکان در بازار هستند هنوز از تکنولوژی ۲G پشتیبانی به عمل می‌آورند در این شبکه‌ها سرعت دسترسی به اینترنت در رنجی بین ۹٫۶ کیلوبیت بر ثانیه تا ۲۰۰ کیلوبیت برثانیه است. در شبکه‌های ۳G حداقل سرعت از ۳۸۴ کیلوبیت بر ثانیه شروع می‌شود ولی در مورد حداکثرش کمی صبر کنید تا به آن برسیم.

سیستم‌های ۴G از قبیل وایمکس و LTE مدعی ارائهء سرعت واقعی ۵ مگابیت بر ثانیه یا قدری بیشتر هستند، چیزی شبیه آنچه می‌شود بر روی کابل در خانه به آن دسترسی داشت. اما نسخه‌های اخیر این تکنولوژی وعدهء سرعتی صدها مگابیت سریعتر از هر اینترنت خانگی را می‌دهد. علاوه بر این شبکه‌های ۴G قادر هستند شیوه صدا بر روی پروتکل اینترنت یا همان به اختصار VOIP را جایگزین سیستم قدیمی مدارگزینی تماس‌های صوتی نمایند.

از دیدگاه دیگر در آینده نزدیک تکنولوژی ۴G می‌تواند دسترسی به اینترنت را در گجت‌هایی مثل دوربین‌های دیجیتال، ابزارهای بازی و یا مثلا قاب‌های دیجیتال را تبدیل به یک امر عادی نماید. بخش پیچیده‌ داستان ما در اینجاست که سرویس دهنده‌هایی مثل AT&T یا T-Mobile در حال نصب تکنولوژی‌های ۳G جدیدی هستند که از برخی از تکنولوژی‌های ابتدایی ۴G سریعترند. فرض مثال HSPA+ کاملا بر مبنای تکنولوژی ۳G است و در اصل یک ارتقای نرم‌افزاری بر روی اینگونه شبکه‌ها محسوب می‌شود اما سرعتش به شکل حیرت‌آوری زیاد است. سرویس ارائه شده بدین شکل توسط T-Mobile به سرعت واقعی حدود ۷ مگابیت بر ثانیه می‌رسد و این سرویس دهنده معتقد است ظرف چند سال آینده این سرعت را می‌تواند ۴ برابر کند (البته ۷ مگابیت در ثانیه سرعتی است که کاربران در عالم واقعیت تجربه می‌کنند چون سرویسی که این کمپانی ارائه می‌کند ۲۱ مگابیت بر ثانیه است)، لذا T-Mobile هنوز به سمت ۴G نرفته است هر چند شاید در آینده نزدیک تغییر رویه بدهد.

اما ۴G تنها سریعتر از ۳G نیست از آنجایی که ۴G ظرفیتهای بسیار بالاتری از ۳G دارا است، ارائه دهندگان این سرویس محدودیتی برای میزان استفاده کاربران از پهنای باند در یک بازه زمانی مشخص مثلا یک ماه در نظر نمی‌گیرند (البته فعلاً) چیزی که در شبکه‌های ۳G مرسوم است. لذا همین امر ۴G را به عنوان جایگزینی مناسب برای اینترنت خانگی بر مبنای کابل معرفی می‌کند و در همین زمینه سرویس دهندگانی همچون Clearwire شروع به فروش سرویس‌های وایمکس ۴G به کاربران خانگی نموده‌اند. هر چند شاید فعلا در ظاهر از نظر سرعت دسترسی به اینترنت شبکه‌های ۴G با ۳G برابری کنند اما در آیندهء نزدیک این شبکه‌ها چه از نظر سرعت و چه از نظر محدودیت‌های فعلی توان پیشی گرفتن از نسل پیشین خود را دارند و فعلا در ابتدای راه هستند.

مودم‌های بسیاری برای دسترسی به اینترنت به شیوهء ۴G ارائه شده است اما تعداد گوشی‌هایی که از ۴G پشتیبانی می‌کنند نیز هنوز اندک است هر چند HTC EVO 4G یا مثلا Samsung Epic 4G فعلا جز گزینه‌های محبوب کاربران هستند.

 

Converted to use with ITS. Powered by FUMblog